Storythai

ยังคงหมกมุ่นกับการหางานต่อไป
หาเรื่อยๆ ถึงยังไงก็เริ่มทำตอนนี้ไม่ได้อยู่ดี

คิดมากเรื่องแจลเหมือนกันนะ
คิดว่า เอ... ถ้าครั้งต่อไปสมัครอีกเนี่ย
จะทำได้ดีกว่านี้มั้ย
ข้อบกพร่องของเราคืออะไร
ถ้าเป็นเพราะว่าเราอ้วนเกินไป หรือว่าไม่สวยเนี่ย
มันก็คงจะแก้ไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ
ซึ่งถ้าจริง ก็อย่าสมัครอีกเลยดีกว่ามั้ยวะ
แต่ถ้ามันเกี่ยวกับการตอบคำถามหรือท่าทางของเรา
ก็อาจจะพอแก้ไขได้บ้าง
เฮ้อ... คิดแล้วกลุ้มใจ

วันก่อนไปดูอัดรายการวันวานยังหวานอยู่
ไปแบบฉิวเฉียด เริ่มอัดพอดิบพอดี
พอจะแชะรูป อ้าว เฮ้ย ถ่านหมด เวรกรรม
ก็เปิดกล้องที ถ่ายที เปิดๆปิดๆพอแชะได้มาสัก 10 รูป
แล้วพี่อ้อยก็ไปขอถ่านพี่เมย์มาให้
งานนี้เรียกว่าพี่เมย์ช่วยชีวิตไม่อย่างนั้นก็ไม่มีรูปเลย

ตอนอัดรู้สึกว่าไมค์พยายามอย่างมากที่จะยิงมุข
ไฮเปอร์ตลอดรายการ
ได้รูปกอล์ฟไมค์ยิ้มกว้างๆมาทั้งนั้นเลย
ชอบถ่ายแล้วก็ชอบเก็บไว้ดู ชอตยิ้มแบบเห็นฟัน 32 ซี่เนี่ย
แต่ไม่ค่อยกล้าโพสนะ เดี๋ยวไมค์ล้มเหลว ฮ่าๆๆๆ
ก็ไมค์บอกว่า ไมค์ยิ้มแล้วหน้าบาน จมูกบาน ล้มเหลวใช่ป่ะ

นึกถึงที่พี่อ้อยเล่าให้ฟังว่าเอารูปคอนจิมไปให้เซ็น
แล้วกอล์ฟไมค์ก็บ่นว่าใครเลือกรูปเนี่ย
หน้าบาน เอ๋อ งั้นงี้
โถ... พ่อคู้น... ใครๆเค้าก็มองว่าหล่อกันทั้งนั้นแหละจ้า

เวลาไปงานแบบนี้ไม่เคยคิดว่าจะเข้าไปถึงตัวน้องหรอก
แต่พอดีได้จังหวะ เรานั่งอยู่ที่พื้นริมสุดพอดี
ไมค์เดินมาก็เลยเรียก แล้วยื่นมือไป
ไมค์ก็เลยจับ
ก็นึกว่าจะแป่กซะแล้ว ปกติเรียกแล้วฮีหันซะที่ไหนเล่า
ยังดี... ปลื้มใจกลับบ้าน

อัดจบออกมาข้างนอกฝนตก ก็เลยเดินวนไปวนมา
ไม่คิดจะเข้าไปถึงตัวน้องอยู่แล้วแหละ คนมันเยอะ
ไม่อยากไปรั้งน้องทำให้ต้องตากฝนด้วย

วันนี้มีประเด็นมาพูดคุยตามประสาคนมองโลกในแง่ร้าย

คือ ตอนที่นั่งอัดรายการอยู่เนี่ยนะ
ก็ได้ยินบางคน คุยกันว่า "เนี่ย แม่เราสนิทกับพ่อกอล์ฟไมค์มากเลยล่ะ"
บลา บลา บลา อีกมากมายที่แบบว่า ชั้นรู้เยอะ รู้จริง

แล้วเมื่อวานพี่อ้อยเปิดกระทู้นึง เลยไปนั่งอ่านด้วย
เป็นกระทู้ที่มีคนแอบอ้างว่าสนิทกับกอล์ฟ คุยโทรศัพท์
และอีกเยอะที่เค้าอ้าง แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจอ่าน
คือ เป็นพวกไม่ชอบอ่านกระทู้อะไรแบบนี้อยู่แล้ว
อ่านแล้วเวียนหัวอ่ะ

ยังไงล่ะ... ก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองรู้อะไรมากกว่าคนอื่นหรอกนะ
แต่ไอ้การที่จะเข้าใกล้น้อง
ด้วยการแสดงตัวว่าชั้นสอดรู้ทุกเรื่องของกอล์ฟไมค์เนี่ย
มันไม่ใช่เรื่องที่ดีหรอกนะ

แล้วบางทีมันก็ไม่ใช่เรื่องจริงด้วย
คนที่รู้อะไรเยอะ รู้เรื่องจริงๆจากปากเจ้าตัวหรือคนในครอบครัว
เค้าก็ไม่เอาออกมาพูดกันหรอก
เพราะเค้ารู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร พูดแล้วมันจะมีผลกระทบอะไรบ้าง

สำหรับเรา มันไม่จำเป็นเลย ที่จะต้องรู้ทุกเรื่อง
เค้าไปทำอะไร กับใคร ที่ไหน มือถือเบอร์อะไร เมลล์อะไร
เราไม่เคยอยากรู้เลย
เราอยากรู้ว่า วันนี้เค้าทำงานที่ไหน ไปดูได้หรือเปล่า
อยากเห็นเค้ายิ้มให้ อยากคุยอยากถ่ายรูปด้วยเมื่อโอกาสมันมาถึง
เห็นและรู้ในสิ่งที่เค้าอยากให้รู้ก็พอใจแล้ว

อะไรที่มันผ่านเนตหรือผ่านคนอื่นมา เราก็ไม่เชื่อนะ
อยากรู้ก็ไปถาม หรือถ้ารู้ว่ามันไม่ควรถามก็ไม่อยากรู้ จบ...

จะต้องอยากสร้างเรื่องว่าชั้นสนิทไปเพื่อ...
เพราะถ้ามันจริง เชื่อมั้ยว่า ไม่มีใครอยากพูดหรอก

ป.ล. กลับมาอ้วนอีกรอบแล้ว ฮ่าๆ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกคนคับ